کودکان پاکستانی از نبود امکانات بهداشتی پایه رنج می برند
29/07/2010پیشاور - بر اساس گزارش اتحادیه متخصصان کودک پاکستان، کودکان که بیش از نیمی از جمعیت پاکستان را تشکیل می دهند با کمبود شدید تجهیزات بهداشتی و مصونیت بخشی مواجه هستند که زندگی آنها را به خطر می اندازد.
دکتر سید مجاهد حسین، کارمند مصونیت سازی وزارت بهداشت در اسلام آباد، گفت: «در پاکستان، تنها 47 درصد از کودکان ایمن سازی می شوند در حالی که 3.5 میلیون کودک با کمبود ویتامین آ مواجه هستند که می تواند تأثیر بدی بر میزان دید، رشد و تولید مثل آنها داشته باشد.» اهداف توسعه هزاره سازمان ملل خواستار افزایش رشد مصونیت سازی تا میزان 90 درصد تا سال 2015 شده است.
سطح مناسب ویتامین آ مرگ و میر سرخرگی را تا 50 درصد و مرگ و میر ناشی از اسهال را تا 33 درصد کاهش می دهد.
دکتر صابر خان استاد همکار بیمارستان آموزشی خیبر پیشاور با اشاره به یک مقاله تحقیقاتی اتحادیه متخصصان کودک پاکستان گفت: «هر ساله بطور متوسط 50 درصد از کودکان گال می گیرند، 33 درصد دچار عفونت تنفسی می شوند و 21 درصد دچار عفونت معده ای و روده ای می شوند که علت آن آب و هوای بد و شرایط غیر بهداشتی است که در آن زندگی می کنند.»
کودکان پاکستان با میزان بالای مرگ و میر و کمبود پزشک مواجه هستند.
بر اساس گزارش یونیسف، در سال 2008 برآورد میزان مرگ و میر کودکان زیر 5 سال در پاکستان این کشور را در رده چهل و دومین بدترین کشورهای جهان قرار داده است. خود تولد نیز زمان خطرناکی است؛ چرا که بیش از نیمی از زایمان ها (51 درصد) در خانه ها و توسط ماماهای سنتی انجام می شوند که بدین معنی است که این پیچیدگی می تواند منجر فوراً تبدیل به یک مشکل بزرگ شود.
علاوه بر این مشکل، پاکستان تنها 5,000 متخصص کودکان برای 90 میلیون کودک خود دارد. به گفته پروفسور عبدالحمید از اتحادیه متخصصان کودک پاکستان، سازمان بهداشت جهانی توصیه می کند که برای هر 5,000 کودک باید حداقل یک پزشک متخصص کودکان وجود داشته باشد.یعنی این که پاکستان به 18,000 متخصص کودکان نیاز دارد.
دکتر ارشاد کریم از یونیسف گفت که اهداف توسعه هزاره از پاکستان می خواهد تا سال 2105 میزان مرگ و میر کودکان زیر 5 سال خود را تا دو سوم کاهش دهد. او گفت: «متاسفانه پاکستان بسیار از این برنامه عقب است. تنها راه برای رسیدن به این اهداف بالا بردن میزان مصونیت است که با صرفه ترین راه برای کنترل بیماری های قابل کنترل با واکسن و کسب اطمینان از زنده ماندن کودک، بهداشت و توسعه بهتر است.»
در تحقیق تغذیه ملی سال 2001 مشخص شد که 12.5 درصد از کودکان دچار کمبود ویتامین آ هستند، 38 درصد کمبود وزن دارند و 1.2 درصد دچار تاربینی در شب هستند.
حمید یک سناریوی غم انگیز از بهداشت کودکان ترسیم کرد و گفت که 110 کودک از هر 1,000 کودک زیر 5 سال هر ساله می میرند. بالعکس آن، در سریلانکا که امکانات بهداشتی کودکان بسیار فراوانتر است از هر 1,000 کودک سالیانه تنها 6 کودک می میرند.
حمید گفت که در حال حاضر تنها 8,000 تخت از جمله 60,000 تخت موجود در بیمارستان های عمومی به کودکان تعلق دارد، حتی با وجود این که کودکان بیش از نیمی از جمعیت 160 میلیون نفری کشور را تشکیل می دهند.
با توجه به این که پاکستان در حدود 20 معاهده سازمان ملل مربوط به سلامت کودکان را امضاء کرده است، رئیس اتحادیه متخصصان کودک پاکستان این وضعیت را تأثرآور توصیف کرد.
برنامه ها برای کمک به رفع مشکلات مراقبت های بهداشتی کودکان.
دولت ژاپن وعده داده است که 20 میلیون دلار جهت ساخت یک موسسه بهداشت کودک مجهز در خیبر کمک کند، اما وضعیت نظم و قانون این اقدام را بلاتکلیف گذاشته است.
دولت در سال 2007 یک برنامه پنج ساله 1 میلیارد دلاری با نام برنامه بهداشت مادران، زایمان و کودک ایجاد نمود که هدف از اجرای آن تقویت، ارتقاء و درست کردن خدمات بهداشتی کودکان موجود در 134 منطقه و بهبود دسترسی به خدمات باکیفیت در همه سطوح سیستم تحویل خدمات مراقبت بهداشتی بود.
اتحادیه متخصصان کودک پاکستان در حال سازمان دهی یک همایش ملی کودکان در اسلام آباد هستند تا بر روز جهانی کودک در 20 نوامبر نظارت کند و مشکل را برجسته نمود و به دنبال یک راه حل باشد. یوسف رضا گیلانی نخست وزیر قرار است در آن شرکت کند تا از بسیاری از مشکلاتی که کودکان با آن مواجه هستند مطلع شود و پشتیبانی سطح عالی برای پرداختن به آنها بوجود آید.
یک هیات از اتحادیه متخصصان کودک پاکستان درخواست خواهد کرد که نخست وزیر یک روز در سال را به کودکان اختصاص دهد. یونیسف، سازمان بهداشت جهان و دیگری سازمان های غیر دولتی برای بحث و تبادل نظر در مورد مسائل اختلال زا در توسعه کودکان نمایندگانی را اعزام خواهند کرد.
در طی این همایش، سازمان دهندگان قصد دارند لایحه حفاظت از کودکان را تبلیغ کنند که پارلمان هنوز آن را تصویب نکرده است.
فعالان در این زمینه قصد دارند که در مورد بهداشت کودکان سخنرانی هایی انجام دهند تا توجه رهبران را به مساله جلب نمایند.