آیا پاکستان مکانی امن برای تروریسم محسوب می شود؟

پاکستان اجازه می دهد تا جنگجویان طالبان که در درگیری با نیروهای انگلیس و یا سایر نیروهای ناتو در افغانستان زخمی می شوند، در پناهگاه هایی مورد مداوا قرار گیرند. گفته می شود فرماندهان و جنگجویان طالبان در شهر کوتا بهبودی خود را باز می یابند و سپس آزادانه در مناطق مختلف این شهر تردد می کنند.

بیش از 30 تن از اعضای طالبان که در جریان خونین ترین درگیری پس از سقوط این رژیم در 5 سال گذشته زخمی شده بودند، در ساختمان سفید رنگی در حومۀ شمالی پشتون آباد مورد مداوا قرار گرفتند.

این افراد که با عبا و دستارهای مشکی تمیز و اتو شده و چشمان سورمه کشیده و با همان ظاهر همیشگی خودشان در حال صرف چای سبز و شیرینی بودند، به گزارش های سازمان ناتو ریشخند می زدند، گزارش هایی مبنی بر این که طالبان در این درگیری ها تلفات زیادی داده اند.

در میان جسورترین این افراد، یکی از فرماندهان جوان طالبان نیز دیده می شد. وی که در جریان درگیری با نیروهای انگلیسی در گرشک، از شهرهای استان هلمند، از ناحیۀ ساق پا مورد اصابت قرار گرفته بود، به منظور مداوا به شهر کوتا بازگشته بود.

وی با لحنی آرام می گوید: «جنگیدن با انگلیسی ها از آب خوردن هم آسان تر است. جنگ با سربازان انگلیسی به مراتب در مقایسه با آمریکایی ها آسان تر است. چرا که آنها هیچ اعتقادی به کارشان ندارند.»

به اثبات رسیدن این موضوع که کوتا محل استراحت و درمان نیروهای طالبان قرار گرفته است، حتی اگر از این مکان به عنوان پایگاهی برای آموزش نظامی استفاده نشود، به تنهایی مایۀ رسوایی دولت پاکستان خواهد بود. چرا که این دولت پیش از این بارها ادعاهای دولت افغانستان را مبنی بر حمایت پاکستان از طالبان رد کرده است. گفته می شود دایرۀ اطلاعات ارتش پاکستان به منظور حمایت از طالبان برای آنها پناهگاه هایی ایجاد کرده است.

مرز بین پاکستان و افغانستان که دولت انگلستان آنرا ترسیم کرده است شامل بیش از 1400 مایل زمین های کوهستانی صعب العبور است. مراقبت از این اراضی که عمدتا در مناطق قبیله نشین و بی قانون قرار گرفته است، کار دشواری می باشد. این مناطق در دهۀ 80 پایگاهی برای نیروهای مجاهدین علیه اشغالگری روسیه به حساب می آمد. در حال حاضر نیز بسیاری از اردوگاه ها و زاغه های مهمات در این مناطق برجای مانده است.

با این حال نگرانی در بین مقامات واشنگتن و هیئت حاکمۀ انگلیس بالا گرفته است، چرا که آنها نمی دانند سهم پشتیبانی نظامی در بروز بحران تا چه اندازه است و این که دولت پاکستان از کدام جناح طرفداری می کند. به جز لطیف الله حکیمی که با شنود تلفنی دستگاه های اطلاعاتی انگلیس دستگیر شد، حتی یک مورد هم از دستگیری نیروهای طالبان در پاکستان گزارش نشده است. گفتنی است حکیمی به منظور صدور دستور حکم اعدام یک مهندس انگلیسی، از شهر پیشاور اقدام به تماس تلفنی کرده بود.

جنگجویان طالبان پس از حمله به مواضع نیروهای آمریکایی و انگلیسی و گرفتن تلفات از آنها به مرزهای پاکستان باز می گردند. این موضوع موجب به ستوه آمدن فرماندهان این نیروها در افغانستان شده است، چرا که آنها نمی توانند جنگجویان را در آن سوی مرز افغانستان تعقیب نمایند. سرلشکر دیوید ریچاردز، فرماندۀ انگلیسی سابق نیروهای ناتو در افغانستان، به منظور مطرح کردن این موضوع با پاکستان وارد اسلام آباد شد. وی اعلام داشت که هدف وی از این سفر صرفا همکاری با پاکستان است و این که رودررویی با این کشور مورد نظر نمی باشد.

در عین حال در پناهگاه شهر کوتا، جنگجویان طالبان در آسایش بسر می بردند. برخی از آنها به خواندن قرآن و برخی دیگر به تعریف کردن وقایع جنگ مشغول بودند. بسیاری از فرماندهان محلی نیز اعلام داشته اند که از کوتا به عنوان محلی برای مطالعه و استراحت و در امان ماندن از نیروهای ناتو استفاده می کنند. با وجود این که گفته می شد پلیس این منطقه گه گاه آنها را مورد بازخواست قرار می داده است، اما همیشه پرداخت رشوه ای در حد 2 پوند انگلیس مشکل را رفع می کرد.

طبق اعلام ناتو بیش از 1500 جنگجوی طالبان کشته شده اند، اما این ادعا از سوی طالبان رد شده است.