بحث دربارۀ افغانستان، قرقیزستان، و قاچاق مواد مخدر در نشست سازمان همکاری های شانگهای در تاشکند
نوشته شاکر سعدی
2010-06-10
تاشکند -- هیأت هایی از سرتاسر آسیا برای شرکت در اجلاس روزهای 10-11 ژوئن سازمان همکاری های شانگهای وارد تاشکند شدند.
بنا بر گزارش ها رؤسای جمهور روسیه، ازبکستان، چین، تاجیکستان، افغانستان و ترکمنستان و همچنین نمایندگانی از قرقیزستان، پاکستان، مغولستان، هند، سازمان ملل و دیگر سازمانه ای بین المللی در این اجلاس شرکت می کنند. موضوعاتی که در برنامه این اجلاس قرار دارند، عبارتند از: افغانستان، قرقیزستان، جدایی طلبی، تروریسم، قاچاق مواد مخدر و مقررات پذیرش عضویت در سازمان همکاری های شانگهای.
یک منبع ناشناس از دفتر ریاست جمهوری ازبکستان گفت: «ایران، پاکستان و هند مدتها است که می خواهند به عضویت سازمان همکاری های شانگهای در آیند. ما در این سازمان قوانین صریحی در این باره که چه کشورهایی می توانند یا نمی توانند به عضویت این سازمان درآیند، نداریم.
علاوه بر این، هیچیک از اعضا مایل به پذیرش یک کشور مشمول تحریم های بین المللی در این سازمان نیستند، و این امر به احتمال زیاد در قطعنامه اختتامیه اجلاس انعکاس خواهد یافت.» این منبع ازبک گفت که هیچ یک از اعضا به جز تاجیکستان، از عضویت ایران حمایت نمی کند.
اسلام کریموف، رییس جمهور ازبکستان، و هو جینتائو همتای چینی وی در حاشیه این اجلاس با هم دیدار و یک توافقنامه همکاری در زمینه های مختلف را امضا کردند. هر دو کشور نگرانی های درباره «ترکستان شرقی» دارند که چین آن را یک سازمان تروریستی می داند.
هو روز 10 ژوئن با امامعلی رحمان، رییس جمهور تاجیکستان، ملاقات کرد. کریموف و رحمان قرار است که روز 11 ژوئن با هم دیدار و درباره پروژه نیروگاه آبی راغون گفتگو کنند.
به گزارش رسانه های خبری در روز 9 ژوئن، فعالان حقوق بشر شکایت داشتند که پلیس پیش از این اجلاس سختگیرهایی را بر علیه آنها اعمال کرده است. یلنا اورلایوا یکی از این فعالان گفت که پلیس او را در مسیر حرکت برای دیدار با دیگر فعالان، مورد ضرب و شتم قرار داده و دوربین ویدیویی وی را ضبط کرده است.
ولادیمیر خوسائینوف گفت که پلیس او را از روز 8 ژوئن تحت نظارت دائم دارد. فعالان گزارش دادند که پلیس از خانواده های متهمان به فعالیت مذهبی در منطقه تاشکند بازدید کرده تا مطمئن شود که آنها در روزهای 10-11 ژوئن قصد رفتن به پایتخت را ندارند.












دیدگاه خود را بفرستید ( شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها )
دیدگاه های خوانندگان
15 نقاشی مینیاتور از یک هنرمند بزرگ افغان . 30 نقاشی مشهور از هنرمندان سرشناس جهانی (چه کسی چه چیزی را دوست دارد؟) 1. خواجه عبدالله انصاری با درویشان سخن می گوید. اثر هنری برای «خمسه» نوایی. حیرت نیکوکاران. هرات 890/1485. کتابخانه بادلیان، دانشگاه آکسفورد. الیوت 287. l. 24a، 11.5 x16.3 سانتیمتر. ترجمه کاربردها. با اینحال اشخاص توانا و شیوخ سعی در تحریم آثار هنرمندان داشتند، آنها نمی توانستند این کار را از طریق قانونی انجام دهند؛ زیرا بسیاری از منتقدان نتوانستند هیچ چیز ممنوعی را پیدا کنند، آنها در یافتن شواهدی دال بر عبور هنرمند از مرزهای زوال که جامعه را به چالش می کشد، ناموفق بودند. کمال الدین بهزاد به طور یگانه ای توانست سانسور را دور بزند، مانند شتری از سوراخ یک سوزن. به طور مثال، بیایید نگاهی به مینیاتوری از این هنرمنر بزرگ بیاندازیم که برای شعر حیرت الابرار از مجموعه «خمسه» علیشیر نوایی کشیده است. این تصویر ظریف «خواجه عبدالله انصاری با یک درویش سخن می گوید» نام دارد. یک نفر ممکن است به طور سطحی فکر کند که او لحظاتی از یک گفتگوی طبیعی در باغ خواجه عبدالله انصاری را به تصویر کشیده است. اما اگر به بالای تصویر دقت نمایید، می توانید ببینید که منظره چه استادانه نقاشی شده است. روباه باهوش که در حال تعقیب یک بز کوهی است، آن را به سمت قله کوه هدایت می کند؛ به طوری که حیوان بیچاره هیچ راه فراری ندارد. یک سوال طبیعی پیش می آید: هدف از اینکه روباه بز را به روی صخره هدایت می کند، چیست؟ اگر از منطق معمول پیروی کنیم، پاسخ می تواند این باشد که: روباه چاره دیگری ندارد. همانگونه که می دانیم، روباه غذای لذیذ را دوست دارد. او بوی لذیذی که از خانه می آمد را حس کرده، اما از آنجاییکه درها و پنجره ها بسته بودند راهی برای رفتن به آنجا وجود نداشت. روباه تصمیم گرفت از دودکش استفاده کند. خانه بلند بود و او می توانست به روی سقف بپرد.
این مقاله فاقد اطلاعات خاصی است که نتیجه گیری را ممکن می سازد. شما در عنوان درباره قرقیزستان می نویسید، اما در مقاله به آن اشاره نمی کنید. شما باید درباره قرقیزستان به عنوان جزیره توتالیته و افزایش سلطنت مطلقه در آسیای میانه بنویسید. نبود اطلاعات واقعی (موثق) باعث شده است اتباع ازبک ما فکر کنند ازبکستان از آنها حمایت می کند. آنها نمی فهمند که شهروند یک کشور دیگر هستند. هیچ ملیتی وجود ندارد. شهروندی و مسائل اقتصادی است که بر سیاست های بزرگ تاثیر می گذارد. کریموف مدت زیادی است که مانند نظربایف دیگر به مردم فکر نمی کند. در غیر اینصورت آنها حکمی صادر می کردند که بر سر مرز و منابع آبی با یکدیگر نزاع نکنید. اتفاقا، آنها به چند دلیل فکر می کنند که آب یک منبع طبیعی است و قرقیزستان باید آن را به رایگان به اشتراک بگذارد، در حالیکه گاز و نفت کالا هستند. این رویکرد عجیبی است. اینها چیزهای طبیعی هستند، آیا توسط مقامات یا تجار تولید می شوند؟ استخراج؟ ما مراقب آب هستیم، با آلودگی مبارزه می کنیم، کانال می زنیم و غیره، ما هم آن را استخراج می کنیم. اتفاقا ما به زودی آب را قطع می کنیم و آن را به ژاپن می فروشیم چون آنها کمک ما و تلاش ما برای دموکراسی واقعی را بهتر درک می کنند. باعث تاسف است که این به اصطلاح برادران مت وقتی با حوادثی مانند گرسنگی یا خشکسالی مواجه می شوند درخواست کمک می کنند... همه چیز در درست خدا است. ما چه کاره ایم؟ ما به مردم دیگر کمک می کنیم. ما برده نیستیم!!!